Αρχαία Ελληνικά και μαθησιακές δυσκολίες

Αργυρώ Διαμαντοπούλου/ Νοέμβριος 4, 2019/ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΣΕΛΙΔΑΣ, ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ ΜΕΛΩΝ

Είναι ευρέως γνωστό πως τα Αρχαία Ελληνικά είναι ένα μάθημα που δεν το «συμπαθούν» αρκετοί μαθητές. Απαιτεί αρκετή προσοχή γιατί περιέχει τη μελέτη της γραμματικής, του συντακτικού αλλά και την εμβάθυνση σε δύσκολα και απαιτητικά κείμενα. Προκαλεί δυσκολίες και άγχος στα παιδιά που μεταβαίνουν από το Δημοτικό στο Γυμνάσιο. Δυσκολεύονται κυρίως στις διαφορετικές πτώσεις των ουσιαστικών, στους κανόνες του πολυτονικού συστήματος, στη σύνταξη που φαντάζει «βουνό» μπροστά τους! Ακολούθως έρχεται και αυτή η χιλιοειπωμένη ερώτηση που προκαλεί πονοκέφαλο στους καθηγητές: «Γιατί να μαθαίνουμε Αρχαία; Πού θα μας χρησιμεύσουν;». Τι γίνεται όμως όταν ο εκπαιδευτικός καλείται να βοηθήσει έναν μαθητή ο οποίος αντιμετωπίζει συνδυασμό προβλημάτων κατανόησης του μαθήματος αλλά και μαθησιακών δυσκολιών;

Όπως όλοι γνωρίζουμε, ο όρος «ειδικές μαθησιακές δυσκολίες» αναφέρεται σε μια ιδιαίτερη κατηγορία δυσκολιών, οι οποίες έχουν σχέση με τη μάθηση και την επεξεργασία του γραπτού λόγου. Εκφράζονται με την προσπάθεια του μαθητή να αποκτήσει όλες εκείνες τις ικανότητες (ανάγνωση, γραφή, κτλ) σε ανάλογο βαθμό με την χρονολογική του ηλικία, τη νοημοσύνη και την εκπαίδευση που έχει λάβει.

Η πρώτη επαφή με το μάθημα προκαλεί στο παιδί άγχος και άρνηση. Όσο περνούν οι μέρες και το μάθημα γίνεται μονότονο -καθώς είναι και η φύση του μαθήματος τέτοια, ιδίως στο Γυμνάσιο- η άρνηση μεγαλώνει. Είναι στο χέρι του εκπαιδευτικού πια να βρει μια μέθοδο, έναν τρόπο να μην χάσει τον μαθητή ή τους μαθητές, οι οποίοι δυσκολεύονται. Να προσπαθήσει δηλαδή να κάνει το μάθημα πιο ενδιαφέρον.

Έχουν γραφτεί και ειπωθεί πολλά για το συγκεκριμένο θέμα. Έχοντας εμπειρία από τη συνεργασία με παιδιά που αντιμετώπιζαν μαθησιακές δυσκολίες θεωρώ λοιπόν ότι το κλειδί είναι αρχικά η σχέση μαθητή-εκπαιδευτικού και κατά δεύτερον μικρές τεχνικές οι οποίες θα βοηθήσουν το παιδί. Όσον αφορά τη γραμματική, θα μπορούσαμε να φτιάξουμε κολλάζ με τα ρήματα και τις καταλήξεις τους σε διαφορετικά χρώματα. Επειδή η απόδοση της μετάφρασης είναι αρκετά επίπονη, εστιάζουμε μαζί του στο νόημα του κειμένου και την όσο το δυνατόν καλύτερη ερμηνεία του. Ένας άλλος τρόπος είναι η δραματοποιημένη κίνηση στην απόδοση του νοήματος των Αρχαίων από μετάφραση, για παράδειγμα. Για τους κανόνες τονισμού, τα παιδιά με τη βοήθεια του εκπαιδευτικού μπορούν να βρουν τρόπους για να τους θυμούνται είτε με τη δημιουργία ποιημάτων-στίχων είτε ζωγραφικής απεικόνισης μιας λέξης. Για παράδειγμα, για τον κανόνα τονισμού των βραχύχρονων συλλαβών, μπορούν να θυμούνται τη λέξη νερό -> ε, ο, πάντοτε οξεία!

Το βασικότερο όμως όλων είναι η καλή διάθεση, η επιμονή και η υπομονή, καθώς και η εύρεση ασκήσεων ευφάνταστων και δημιουργικών. Το κάθε παιδί είναι ξεχωριστό και χρειάζεται τον δικό του τρόπο μάθησης και χρόνου. Και μην ξεχνάμε πως…

Ένα παιδί χρειάζεται…

μια υπομονετική καρδιά να το ακούει
κι όχι ένα λαμπρό μυαλό να το επικρίνει,

ανοικτές αγκαλιές που το αποδέχονται
κι όχι αυστηρά μάτια που βλέπουν τα λάθη του,

ευγενικά χέρια που το καθοδηγούν
κι όχι μια σκληρή φωνή που το διατάζει…

Share this Post